กลับมาคลั่งหลังกลับค่าย?! ชีวิตรั่วอีกวันของสาววาย!!!

posted on 26 Aug 2009 11:53 by tsujihiruka

สวัสดีค่ะ! >__<

เพิ่งกลับมาจากเข้าค่ายธรรมะ
เป็นเวลา 2 วัน 1 คืน
ซึ่งบังคับให้นักเรียนทุกคนไป!
คือวันที่ทางโรงเรียนให้ลูไปมันตรงกับวันวิทยาสตร์!!!
ซึ่งเป็นอีเวนท์อันดับ 2 รองจากงาน Open House* ที่ลูรอคอย!!!
(คล้ายกับงานวันวัฒนธรรมของโรงเรียนญี่ปุ่น อาทิเช่น.. การออกร้านของแต่ละห้อง แฟชั่นโชว์ งานของกลุ่มสาระต่างๆ)

แบบว่า...อ๊ากกกกกก!! =[]="
นี่ฉันรอมาเป็นปีเลยนะแก หมด!! หมดกัน!!
ทางพวกที่ไปเข้าค่ายก็ได้แต่เฝ้าภาวนาให้ฝนตกงานล่ม
แบบว่าถ้าฉันไม่ได้อยู่พวกแกก็อย่าหวังว่าจะได้สนุกกัน หึหึ - -+

ที่ค่ายก็ดีค่ะ นั่งสมาธิเดินจงกรมทั้งวันเลย
บอกได้คำเดียวว่า "เมื่อย!!" >O<
แบบว่าถ้าไปอยู่เกินสามวันได้บรรลุฌานขั้นอรหันต์แน่นอน 5 5 +
อาหารก็อร่อย~
(ยัยนี่สนแต่เรื่องปากท้อง ว่าแต่ได้อะไรกลับมาบ้างล่ะ?)
ได้อะไรกลับมาน่ะหรอ... เหอ เหอ //ขอข้ามคำถามนี่ค่ะ .__.
(ได้ข่าวว่านอนตลอด?)
กะ-ก็นั่งสมาธิทั้งวันนิ ก็มีง่วงบ้างแหละ >W<
(แต่... ที่หล่อนหลับน่ะมันตอนกราบท่าอภิวาทนะ!!? บุญแค่ไหนที่คนข้างๆ มีจิตกุศลช่วยปลุกน่ะ)
ก็หัวถึงพื้นมันก็ต้องหลับสิ .__.
(แต่ว่าตอนยืนสมาธิหล่อนก็หลับนิย่ะ!!?)
อ่า.. ก็ลุไม่ได้นอนทั้งคืนเลยอ่ะ กะมานอนเอาในรถเพื่อนร่วมห้องผู้แสนดีก็เอาแต่โห่กลองยาวกันจะไปหลับได้ไง -3-"
(มันไม่ใช่ข้ออ้างเลยนะ...)

มาถึงของ(ไม่)จำเป็นที่ข้าพเจ้าเตรียมไปมั่งดีกว่า...
1.เสื้อผ้า
2.ข้าวของส่วนตัว
3.ขนม (หมดค่าซื้อไปเกือบ 200 แบบกะไปไม่อดตายแน่)
4.หนังสือ 3 เล่ม
- ซาโยนาระ คุณครูผู้สินหวัง#1 (เพื่อนขอให้เอาไปให้)
- แค้นพยาบาล คดีเปิดตัวเชอร์ล็อก โฮมส์
- Negotiator Refuses To Be Silent ** 
**นิยาย Y เรตติ้ง NC-20 ซึ่งเป็นเรื่องที่นายเอกถูกข่มขื่นถึง 3 ครั้ง (อีกครั้งเต็มใจ) สนุกค่ะไปหาอ่านดู -.,-
5.ผ้าห่ม 2 ผืน (อย่าถามว่าเอาไปทำไมตั้งสองผืน ยัยลูก็ไม่รู้เหมือนกัน)

พอถึงตอนที่เข้าให้แยกฐานฐานของข้าพเจ้าก็มีผู้ชายห้องอื่นเข้ามาร่วมสิงสถิตด้วย
พอถึงตอนหลวงพ่อท่านมาเทศน์อยู่ผู้ชายคนหนึ่งก็กระโดดไปนั่งบนตักเพื่อนชายพร้อมกับเอามือเกี่ยวคอเพื่อนชายคนนั้นเอาไว้
คนที่โดนนั่งตักก็พูดขึ้นมาว่า "เฮ้ย มึงทำอะไรน่ะ!!"
"ไม่เห็นเป็นไร"
"งั้นก็นั่งดีๆ หน่อยสิว่ะ" ชายที่โดนนั่งตักพูดพร้อมกับเอามือโอบเอวเพื่อนที่นั่งอยู่บนตักของตัวเอง
ไอ้บ้า!! ในวัดในวา ฉันตั้งใจมาละลดเลิกกิเลศ พวกแกนี้แต่หัววันเลย
หยุบหนอ~
พองหนอ~
หยุบหนอ~ ไม่ไหวแล้วเว้ย!!
คิดได้ดังนั้นลูเลยหัวเราะหื่นๆ อย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจหลวงพ่อที่กำลังเทศน์
เพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆ จึงหันมามองบ้างพอเห็นมันก็หัวเราะออกมาแบบเดียวกัน (คนนี้ก็คลั่ง Y)

พอตอนนอน...
คำพูดของเพื่อนสนิท C "เค้าไม่ชอบคนนอนดิ้นอ่ะ"
ขอโทษเถอะเพื่อน ตอนนอนขาแกอ่ะมาเกยอยู่บนท้องฉัน
คำพูดของเพื่อนสนิท K "จะเอาผ้ามาทำไม่เยอะแยะ"
ขอโทษ(อีกครั้ง)เถอะเพื่อน ตอนนอนแกเอาผ้าของฉัน เน้น! ของฉันไปหมดเลย 2 ผืน
ไอ้เพื่อนบ้าาาา~!! =[]=

ขนมของฉัน 200 ที่กะเอามากิน 2 วัน ก็หมดภายในครึ่งวันแรก!! =[]=
แค้นครั้งนี้อย่าหวังว่าฉันจะลืมเลยแกเอ๋ย~ +w+

ลง Flower 3 แล้วตามได้ที่บล็อกเน๊อ~
ใครต้องการรีเควส์อะไรทิ้งไว้ได้ทั้งหลังไมค์และหน้าไมค์
ส่วนจะเขียนได้มั้ยก็อีกเรื่องนึง .__.

จบเรื่องๆ คราวหน้าคงจะเอาฟิคมาลงเนื่องจากหมดเรื่องบ่น 5 5 +

ปล.หลังอ่าน Flower 3 จบก็อย่ามาฆ่าแกงกันเลยนะ ลูทำไปเพราะความหื่นจริงๆ T^T

ปล2.เตรียมลงฟราวเทย์แต่ขอลงที่บอร์ดก่อน บัดนี้บอร์ดเน่าสนิท ย้ายเถอะขอร้องงงง TOT

 

edit @ 26 Aug 2009 12:01:22 by Lu

edit @ 26 Aug 2009 12:05:42 by Lu

Tags: fujoshi, lu, yaoi, ชีวิตของสาววาย, สาววาย2 Comments

[FANFIC] KasXLab:07-GHOST {Flower1}

posted on 18 Aug 2009 19:41 by tsujihiruka
Title: Fower
Author: Neichan no O-neechan [LU] / Nei’s Sister [LU]
Series: 07-Ghost
Printing: KasXLab
Rating: NC
-__________________________________________________-

สุขสันต์วันเกิด [ย้อนหลัง] จ้า~!!! \>__ นี่เป็นของขวัญวันเกิด [ย้อนหลัง] จากพี่สาวนะจ๊ะ

ขอบคุณน้องเนที่ทำให้ฟิคเรื่องนี้เกิดขึ้นมา
[ถ้าไม่มีน้องเนเลิฟซังคงไม่ต้องเสียบริสุทธิ์ ดังนั้นแม่ยกเลิฟซังทั้งหลายรีบไปปาดคอยัยเนซะ 5 5 +]

ขอบคุณน้องเนที่ทำให้ฟิดเรื่องนี้เสร๊จไว้กว่ากำหนด
[ตั้ง 1 สัปดาห์กว่าๆ น้องเนให้เวลาพี่สาวเขียน 2 สัปดาห์ 5 5 +]

ขอบคุณน้องเนที่ทำให้ค่าโทรพี่เกือบหมดเครื่อง 5 5 +

ขอบคุณน้องเนที่ [รั่ว] เป็นเพื่อนพี่สาว [รั่วๆ] ตลอดมา...
แม้เราจะรู้จักกนเพียงสั้นๆ แต่น้องเนก็เป็นน้องสาวของพี่
แม้พี่สาวจะไม่ใช่นักเขียนที่เก่งนัก แต่ฟิคเรื่องนี้พี่เขียนมาจากใจ [และจิ้น] เพื่อน้องเนโดยเฉพาะ
ดังนั้นฟิคเรื่องนี้พี่สาวให้น้องเนแล้ว [จะเอาไปต้มยำทำแกงอะไรก็ได้]
ถ้าน้องเนอยากเก็บไว้ก็เก็บเถอะจ๊ะ เพราะเรื่องนี้เป็นของน้องเนแล้ว
แต่ถ้าจะเอาไปเผยแพร่ก็ให้เครดิทพี่ไว้ก็พอ

เอาล่ะรับพรซะ…
Y YY YYY YYYY YYYYY << นี่แหละค่ะพร
-ขอให้น้องเนมีความสุข อยู่กับพี่สาวตลอดไปนะจ๊ะ-

อ่านแล้วเขินอ่ะ ปกติยัยลูน้ำเน่าเป็นซะที่ไหน >///<
-__________________________________________________-

บิชอปฟราวหาย(หัว)ไปไหน ท่านอารค์บิชอปเรียกพบด่วน!!
และนี่คือสาเหตุที่ทำให้เขาต้องรีบเร่งตามหาบิชอปหนีงานโดยด่วน
ท้าวก้าวอย่างเร่งรีบไปตามทางเดิน
สายตาสายที่ทอดมองผ่านกรอบแว่นก็เหลือบไปเห็นกองใบไม้ประหลาดเข้า
ในที่สุดชายหนุ่มก็ได้รับคำตอบ ร่างบางที่กำลังงีบหลับอยู่ที่โคนต้นไม้คงเป็นคำตอบได้อย่างดี
‘นี่คงหลับไม่แบบไม่รู้ตัวสินะ สงสัยคงต้องไปปลุก’
เท้าก้าวสาวอย่างรวดเร็วไปยังร่างบางที่มาแอบงีบอยู่ที่โคนต้นไม้
ร่างงามที่กำลังหลับอย่างไร้เดียงสาด้วยร้อยยิ้ม
(ทำเอาคนจะปลุกอยากจะปล้ำซะตรงนี้) // คนเขียนไปแล้ว =.,=
‘คงกำลังฝันดี.........’
ใบไม้สีแดงของฤดูใบไม้ร่วงโรยลงมาสัมผัสผิวขาวบริสุทธิ์ราวหิมะ
ภาพตรงหน้างดงามเกินกว่าที่ชายหนุ่มจะกล้าแตะต้อง
แต่สิ่งที่หอมหวานยิ่งกว่าก็ยั่วยวนให้เขาสัมผัสร่างตรงหน้า
ชายหนุ่มสูดดมความหอมของอีกฝ่ายที่หอมราวดอกไม้แรกแย้ม
ก้มลงจุมพิตที่หน้าผาก ไล่ไปจนถึงแก้มเรื่อก่อนจะจบสัมผัสสุดท้ายที่ริมฝีปากชมพู
“อรุณสวัสดิ์ครับลาบราดอร์ บอกกี่ครั้งแล้ว... มาหลับในที่แบบนี้ไม่ได้นะครับ”
เสียงกระซิบแผ่วเบาที่ข้างหูเรียกเจ้าหญิงให้ตื่นจากนิทรา
ใบหน้าสะลึมสะลือขึ้นสีเรื่อทันทีที่ตื่นมาพบกับวิธีปลุกของคาสเตอร์
แม้จะถูกปลุกด้วยวิธีนี้หลายต่อหลายครั้ง แต่ดูเหมือนว่าร่างบางตรงหน้าก็ยังไม่ชินเสียที
ทุกครั้งที่เขาเข้ามาปลุก แก้มนวลก็จะขึ้นสีอย่างน่ารักให้เข้าเห็นทุกครั้งไป
ความน่ารักของคนตรงหน้าทำให้คาสเตอร์เผลอจุมพิตริมฝีปากอุ่นของอีกฝากอย่างเผลอไผล
“มอร์นิ่งคิสครับ”
ใบหน้าของคนตรงหน้าจากที่เรื่อสีอยู่แล้วยิ่งขึ้นสีขึ้นไปอีก
“อรุณสวัสดิ์ฮะ...”
คำกล่าวเบาๆ จากลาบราดอร์ที่กำลังก้มหน้าซ่อนความเขินอายกล่าวด้วยร้อยยิ้มไร้เดียงสาเช่นทุกครั้ง
‘นี่มันน่ารักเกินไปแล้ว...’
ไม่รอให้คิดให้จบประโยคคาสเตอร์ขยับแว่นเล็กน้อย ก่อนมือใช้มือช้อนร่างบางขึ้นมา
สายตาของร่างบางในอ้อมแขนเต็มไปด้วยความงุนงงกับการกระทำของชายหนุ่ม
แทนที่สายตาที่ทอดมองผ่านกรอบแว่นจะให้คำตอบแต่กลับกลายเป็นสายตาเจ้าเล่ห์ที่ส่งตอบกลับมา
“อ่ะ...”
ดูเหมือนลาบราดอร์ต้องการจะถามอะไรสักอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นคาสเตอร์ก็คงไม่เปิดโอกาสให้ถามแล้ว
เพราะตอนนี้ชายหนุ่มก็อุ้มร่างบางตรงไปยังห้องพักทันที

ทางด้านของท่านบิชอปหนีงาน.........
บิชอปฟราวจอมอู้กำลังเดินทอดหุ่นไปตามระเบียงของโบสถ์
แต่พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสิ่งที่ไม่ควรจะเห็นเข้า!!
คาสเตอร์ที่มีลาบราดอร์ในอ้อมแขนกำลังตรงไปที่ห้องพัก!!!
เมื่อเห็นภาพนั้นความคิดโฉดก็บรรเจิด
ฟราวเผยยิ้มชั่วเล็กน้อย ก่อนจะเพิ่มเสียงหัวเราะโฉดชั่วกำลังสองเป็นเอฟเฟคก์เพื่อความสมจริง
ทำเอาเด็กรับใช้ในโบสถ์ที่กำลังถูพื้นอยู่แถวนั้นรีบวิ่งจ้าหนีไปทันที
“บิชอปฟราวถูกคอลสิงคร้าบบบบ ช่วยด้วยยยยย!!”

ทางด้านของท่านอาร์คบิชอปผู้ขยันทำงาน.........
“บิชอปบาสเตียน นี่บิชอปคาสเตอร์เขาไปตามหาบิชอปฟราวไกลถึงไหนกัน”
“นั่นสินะครับ......... คงต้องไกลมากแน่ๆ”
// ก็ไกลประมาณห้องนอนของเลิฟซังอ่ะค่ะ = =;;
(สงสัยคงต้องรอกันอีกนาน~~~)

ร่างบางถูกจับโยนลงบนเตียง สายตาจ้องมองคาสเตอร์ด้วยความงุนงง
‘ชั้นทำอะไรผิดถึงได้มาถูกจับโยนอย่างนี้...’
คำตอบที่ได้รับกลับมาเป็นเพียงสายตาที่อ่านไม่ออกที่มองลอดผ่านกรอบแว่น
คาสเตอร์ล้มตัวลงบนเตียง………
เพียงผลักร่างบางเบาๆ ร่างบางก็เสียหลักลงไปนอนราบกับเตียงโดยมีคาสเตอร์คร่อมอยู่
สายตาของลาบราดอร์ยังเต็มไปด้วยความสงสัย
ทันทีที่ริมฝีปากของคาสเตอร์เริ่มซุกไซร้ไปที่ซอกคอไล่ไปจนถึงใบหู
...ในที่สุดร่างบางก็ค้นพบจุดประสงค์ของชายหนุ่ม
“อ่ะ...อึ้ก... อย่าไม่เอานะฮะ อือ...”
ร่างบางเริ่มพยามผลักไหล่ของชายหนุ่มที่ตอนนี้กำลังเป่าลมหายใจอุ่นรดต้นคอของเขา
สัมผัสเย็นของแว่นตาที่ชายหนุ่มส่วมอยู่สัมผัสที่ท้ายทอย
อีกครั้งที่ร่างบางเผลอครางออกมา
“อือ...”
ลาบราดอร์ยังคงต่อต้านสัมผัสของชายหนุ่มแม้จะเผลอส่งเสียงออกมา
ร่างบางใช้มือดันสัมผัสร้อนที่โลมเลียไปที่หน้าอก
ผ้าคลุมยาวที่ค่อยๆ ล่นไปตามมือของชายหนุ่ม
ยังไงก็ตามมือของร่างบางก็ยังไม่หยุดประทุษร้ายชายหนุ่มสักที ทั้งผลัก ทั้งทุบ
ดูเหมือนลาบราดอร์ผู้ไร้เดียงสาจะไม่รู้เลยว่าการกระทำอย่างนั้นเท่ากับเป็นการเพิ่มความต้องการให้เขา
ในที่สุดคาสเตอร์ก็จัดการรวบข้อมือบางไว้
สายตาของเจ้าของข้อมือบางจ้องตอบกลับมาด้วยใบหน้าเปื้อนน้ำตา
“ขอโทษนะครับ”
คำขอโทษสั้นๆ ของคาสเตอร์ถูกกระซิบข้างหู ก่อนข้อมือบางจะถูกจัดการมัดไว้ด้วยเชือกทำตุ๊กตา
“ที่นี้จะได้ไม่ต้องขัดขืนไงครับ”
กล่าวจบประโยคคาสเตอร์ก็ส่งยิ้มเช่นทุกครั้งที่มีให้ รอยยิ้มอ่อนโยนที่อาบด้วยยาพิษ
เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องไปที่ละชิ้นด้วยฝีมือของชายหนุ่ม
ร่างบางไม่สามารถขัดขืนความต้องการของคนตรงหน้าได้
สัมผัสของชายหนุ่มไล่มาถึงต้นขา
รุนแรงซะจนร่างบางแทบหมดแรงเมื่อถูกกระตุ้นด้วยมือของคาสเตอร์
“อือ... มะ-ไม่ไหวแล้ว พอเถอะฮะ... อึ้ก...”
เสียงขอร้องของลาบราดอร์สั่นจนแทบไม่เป็นคำยิ่งทำให้อารมณ์ของคาสเตอร์เพิ่มขึ้นจนหยุดไม่ได้
ชายหนุ่มพลิกร่างบางให้นอนคว่ำ ก่อนจะจับตรึงไว้กับเตียง
ร่างบางหมดแรงดิ้นรน ยิ่งหนีก็เหมือนยิ่งโอบรัด
สัมผัสร้อนยังวนเวียนอยู่ที่ไหล่มน ค่อยๆ โลมเลียมาจนถึงแผ่นหลังบาง
ร่างบางช่างน่าทะนุทนอมยิ่งนักจนชายหนุ่มอยากจะครอบครองเสียเดี่ยวนี่
ยิ่งแตะต้องยิ่งถูกดูดกลืน แทบหยุดไม่ได้เพียงแค่สัมผัส
ความคิดอยากครอบครองร่างบางนี้จู่โจมจนหยุดไม่ได้
กลิ่นหอมจากเรือนร่างของอีกฝ่ายยิ่งทำให้สติเตลิดจนแทบควบคุมไม่ได้
ตอนนี้เขาแค่ต้องการคนๆ นี้เท่านั้น
และอะไรก็หยุดเขาไม่ได้!!

ปึง!!!
เสียงเปิดประตูอย่างรุนแรง
เทย์โตะโผล่เข้ามาในห้อง
“...............................”
เทย์จังผู้น่าสงสารจ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้า พลันหน้านวลก็ขึ้นสีจัดทันทีที่ค้นพบคำตอบ
“อะ-เอ่อ... ขอโทษครับ ฟราวบอกมาว่าให้ผมมาหาคุณลาบราดอร์ด่วน ไม่ต้องเคาะประตูให้ผลักเข้าไปเลย”
พูดจบเทย์โตะก็รีบปิดประตูอย่างรวดเร็ว

*หนังสือพิมพ์ฉบับวันที่x เดือนxx ปีxxxx*
พบศพบิชอปไร้ญาตินอนตายอนาจอยู่ ณ ลานบ่อน้ำพุของโบสถ์
คาดว่าสาเหตุการตายมาจากบาดแผลภายนอก
สภาพศพมีบาดแผลที่เกิดจากไซฟอนอยู่ทั่วตัว
มีร่องรอยการบีบคอ ถูกเอ็นทำตุ๊กตาและเถาวัลย์พันตามจุดต่างของร่างกาย
บาดแผลจากไซฟอนเส้นเอ็นและเถาวัลย์รุนแรงมากพอจะเป็นสาเหตุของการเสียชีวิต
คาดว่าผู้สังหารคงจะมีความเคียดแค้นกับผู้ตายมากถึงมากที่สุด
ทางการคาดว่าคงเป็นการสมรู้ร่วมคิดกันสังหาร
เนื่องจากการฆาตกรรมนี่ไม่ใช่ฝีมือของคนๆ เดียวอย่างแน่นอน!!

ทางท่านอาร์คบิชอปผู้ถูกลืม.........
“บิชอปบาสเตียน นี่เรารออะไรกันอยู่น่ะ”
“นั่นสินะครับ......... ผมก็ลืมไปแล้วเหมือนกัน”
(สงสัยคงไม่ต้องรอแล้วล่ะ)
-__________________________________________________-

ตัดออกไปเยอะเลยอ่ะ T^T
กลัวมันจะ SM เกินไป
สาวกคาสจะมาไล่ฆ่าพี่ป่ะเนี่ย ทำซะคาสเป็นพวกโรคจิตไปเลย 5 5 +

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนให้น้องสาว
 

โดยตัวเองไม่เคยคิดจะเผยแพร่
ดังนั้นอภัยให้ลูนะคะ T T
ลูตัดฉาก NC+SM ไปแล้วหน้าครึ่ง
อันเนื่องมาจากกลัวโดนสาวกไล่ฆ่า
อย่ามาหลอกหลอนกันเลยนะคะเหล่าสาวก
 

ทำไงได้ก็ลูมัน SM Forever นิ!!!
 

ปล.ติชมได้แต่อย่าฆ่ากันเลยนะคะ
>
>
> เอามาลงให้มันหายเน่าค่ะ
เป็นฟิคเก่าเก็บอ่านะ
มีตอน 2 ด้วยเพราะมีคนเรียกร้อง
(มีด้วยหรอยะ!!)
ไว้จะเอามาเพิ่ม...
 
Tags: fic, kas, lab, yaoi, คาสเตอร์, ลาบราดอร์2 Comments

สอบญี่ปุ่นเสร็จแล้ววว~ >O

posted on 16 Aug 2009 19:41 by tsujihiruka

ดีจ้าา!!
(สวัสดีใครยะ มีใครเค้ามาอ่านด้วยหรอ?)

ก็รู้อยู่หรอกว่ามันคงไม่มีใครมาอ่านแน่ๆ T^T
แต่แบบว่าขยันง่ะ =[]=
จะทำต่อไปแม้ไม่มีใครมาอ่าน!!
เพื่อคงไว้ซึ่งความไม่เน่า!!!

เมื่อวานสอบไปญี่ปุ่นเสร็จแล้วววว~ >W<
(เริงร่า เริงร่า ยัยบ้านี่สอบเสร็จแล้ว)
สอบข้อเขียน เขาให้เขียนเรียงความ
คือ... กำหนดเรื่องมาให้ 3 เรื่อง แล้วให้ไปจับฉลากเอาในห้องสอบ
- วัฒนธรรมไทย
- ทำยังไงให้โลกสวยงาม
- อนาคต(อันเกรียงไกรของ)ชาติไทย

เราก็เตรียมวัฒนธรรมไทยกับทำยังไงให้โลกสวยงามไป...
"เอาว่าสองเรื่องนี้แหละพอแล้ว"
ตอนจับฉลากได้แทบร้องออกมาเป็นภาษาตรุกี!!
อนาคต(อันเกรียงไกรของ)ชาติไทย!!!

พระเจ้า!!! ลูกขอวัฒนธรรมไทยไป ทำม่ายยยย...~
ถึงเอาอนาคต(อันเกรียงไกรของ)ชาติไทยมาให้ลูก
เอามานนนนปายยยยย~~~ TOT//
ผลิกแล้วผลิกอีกหวังให้มันเป็นอย่างอื่นที่ไม่ใช่อันนี้

สุดท้ายก็ซุยผ่านไปได้~ มั่วไป 11 บรรทัด
ปรากฏได้เยอะกว่าพวกที่เตรียมมาอีก
แต่หารู้ไม่ 11 บรรทัดนั้นวนอยู่แต่เรื่องเดิม!!
บรรทัดที่ 1 ชาวไทยรักกัน
บรรทัดที่ 2 ร่วมกันส่งเสริมการท่องเที่ยว
บรรทัดที่ 3 ชาวต่างชาติมาไทย
บรรทัดที่ 4 เงินก็มาไทย
บรรทัดที่ 5 คนไทยชอบเงิน
บรรทัดที่ 6 คนไทยมีเงินก็มีความสุข
บรรทัดที่ 7 ...เงิน
บรรทัดที่ 8 ...เงิน
บรรทัดที่ ....เงิน เงิน เงิน!!

ตอนจบยังมีหน้าไปเขียนอีกว่า "ทุกคนเรามาช่วยกันทำเงินให้ชาติไทยกันเถอะ!!"
จะบ้าหรออออ!!!
แต่มันก็เขียนไปแล้วอ่ะหน่า... T^T

จบเรื่องสอบ~ ใครทีรอฟิคก็รอต่อไปตอนนี้กำลังขี้เกียจ = =" // โดนรุมสกรัม
โอ๊ยย! ขยันแล้วเดียวรีบปั่นให้เดียวนี้เลยจ้า~ T^T
ไปตามที่บอร์ดไปเลยเน้อ~

ปล.ถ้าขยันจะเอามาลงบล็อกด้วย

2 Comments
Previous | Next